چهره اصلی شهر از خیلی جهات شبیه ایرانه. مردم که خوب تقریبا همه مو مشکی هستند. چهره ها کمی ستم دیده و خسته. شادی و انرژی از چشمهاشون بیرون نمی زنه! هم خیابونهای خیلی شیک و کلاس بالا داره هم کوچه های درب و داغون و پکیده شبیه روستاها! مردم گرمی داره اما به نسبت آلمان کمتر به انگلیسی تسلط دارند. اما مخلوطی از ملیتها و فرهنگ ها رو میشه اونجا دید. حتی مغازه ها و بازارهاش شبیه ایرانه فقط یه کم تمیزتر، مرتب تر و بهداشتی تر. چون بارسلونا کنار دریای مدیترانه است انواع محصولات دریایی تو بازارهاش وجود داره.
پرهیجان ترین قسمت، فلامنکو بود با موسیقی ای انرژی بخش و خواننده ای که با تمام وجود هنرنمایی می کرد. گروههای مختلف رقص هر کدوم جنبه های متفاوتی از رقص فلامنکو رو به نمایش می گذاشتند. من واقعا به وجد اومده بودم و انرژی موج می زد! رقص و آواز و موسیقی همیشه برای من تو رتبه اوله وقتی یه جای جدید رو تجربه می کنم چون فرهنگ و هنر و تفریح و انرژی همه رو با هم داره.
می تونم بگم که بارسلونا اگه آنتونی گائودی، معمار معروف، را نداشت دیگه خیلی حرفی برای زدن نداشت! اینکه چطور یه نفر می تونه از یه شهر "بارسلونا"یی را بسازه که امروز اینقدر توریست رو به خودش جذب می کنه جالبه. یه نکته توی تمام طراحی های اون واضحه. اینکه از خط راست دوری می کنه یعنی تمام ساختمانها، قصرها و کلیسایی که طراحی کرده، یه جورای قشنگی کج و معوج اند! نکته دوم اینه که تو طراحیهایش از طبیعت الهام می گرفته و این نکته تو کلیسای مشهور "ساگرادا فامیلیا" به اوج رسیده. این تنها کلیسایی بود که با بقیه کلیساهای کلیشه ای که من تا به حال دیده بودم فرق می کرد. واردش که شدم انگار وارد جنگل شدم. ستونهای کلیسا شبیه درختهای جنگل بودند و راه پله ها مارپیچی الهام گرفته از حلزون، قسمتهایی شبیه کندوی زنبور عسل طراحی شده بود.... توی موزه اون، عکسهایی از محل تولد گائودی و دوران بچگی ش بود. نکته جالب اینجا بود که مادر گائودی، اون رو زیاد تو جنگل می برده و می گردونده و تمام این الهاماتی که اون از طبیعت گرفته بود به دوران کودکی اش بر می گرده! اینکه چه تاثیر بزرگی پدر و مادر یا در مجموع یه شرایط مناسب می تونه روی یه بچه داشته باشه، ارزش فکر کردن داره. همه بچه ها پتانسیل هایی دارند که اگه تو راه درست قرار بگیره، می تونه دنیا رو زیرورو کنه و ازشون آدمهای موفق و بزرگی بسازه. فقط اگه اونقدر بهشون توجه بشه که باید! فقط اگه به هدف کشف استعداد هاشون تلاش بشه!
"پارک گوئل" هم یکی از شاهکارهای دیگه گائودیه که دیدنش حداقل یه نصف روز زمان می خواهد. قصرهای معروف "کاسا باتلو" و "کاسا میلا" هم به طراحی گائودی بودند و همون اصول درشون رعایت شده. اما هر کدوم حرف تازه ای برای زدن دارند. کارهاش تکراری نیست.
پیامها
